Storczyki sympodialne
Storczyki sympodialne swój wzrost zawdzięczają pąkom bocznym, wyrastającym w dolnej części pędu. Dzieje się tak przez to, że same pędy zamierają po kilku okresach wegetacji. Z reguły rozwija się tylko jeden pąk, lecz w szczególnych przypadkach mogą być to dwa. Czasami na roślinie pojawiają się tak zwane kłącza pełzające których wierzchołek rośnie w górę, tworzy pęd kwiatowy lub liściowy i przestaje dalej rosnąć. Storczyk sympodialny, w zależności od długości kłącza, może być pokroju luźnego lub zwartego. Czasami łodyga może przybierać postać pseudobulwy. Jest to zgrubiała, nadziemna część pędu. Gromadzą się w niej woda oraz składniki mineralne, które wykorzystywane są w czasie suszy. Ich wielkość jest zależna od gatunku. Mogą być bardzo malutkie, jak również osiągać kilka centymetrów. Wyposażone są w dużą ilość aparatów szparkowych, które w okresie deszczowym wchłaniają wodę i zapobiegają jej szybkiemu odpływowi w okresie suchym. Bulwy dzielą się na hetero blastyczne i homoblastyczne. Na tych pierwszych może wyrosnąć jeden lub dwa liście, a czasami nawet kwiatostan, na drugich najczęściej pojawiają się skrętoległe niższe liście oraz normalne górne.
Tagi: pąki boczne, pędy, storczyki sympodialne, wegetacja
